|
Facebook'ta Paylaş
Şiir ve yorum : Süleyman Göktekin
BİR FOTOĞRAFLIK AN.
Benden uzak ol deyip son kararı verirken
Arada ki
engeli katladın ya ikiye.
Aşk odunda ısındın kemiklerim erirken
Dilinde ki beddua
bana bu sitem niye?
Yine ben mi suçluyum bırakıp gittim diye?
Çöldü gönül bağımız yandı tohum, çürüdü
Bir damla su vermezken sormadım sana niçin?
Yaralandı sevdamız
düşe kalka yürüdü.
Ayak oldum el oldum, ağladım için için.
Gülü üzdüm dalından, seni üzmemek için.
Sen git dedin de gittim
bana niye kızgınsın?
Bak beni de bitirdi seni
kemiren keder
Bir hayat feda ettim sana,
hala üzgünsün.
Söyle kaç tane ömrüm mutlu
olmana yeter?
Ya da bir mutluluğun kaç
tane ömrüm eder?
Sen yazımda karım ol son baharda güneşim
Sar soğuk bedenimi her doğmana öleyim
Bir kardelen gibiyim sana susar ateşim
Bir çözüm bul yol göster sana nasıl geleyim?
Bir fotoğraflık anı yaşat bana güleyim.
Hiç mi koymadın beni
bir sevenin yerine?
Azıcık sen de düşün vicdanın varsa eğer
Çatlayıp dökülürken
bunca “ben”makberine
Yürek kırığına hiç büryan oldu mu ciğer?
Kalp kırığı sende kaç ölüme eşdeğer?
Bunca acı çileye layık mıyım şaşarım
Senle gönül nikahım ahirete müeccel.
Yokluğunda ben seni ölüysem de yaşarım.
Ezilir dik ölürüm,
beni korkutmaz ecel
Yüzünde ki tebessüm söyle kaç ömre bedel?
 Bu yazıya ilk yorumu yazın |  Favori olarak ekle (5) |  Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 65
|
